ที่จริงไปมาแล้วแหละ พึ่งกลับมาวันนี้เอง...ไปพัทยาก็มีเรื่องประทับใจเยอะแยะเลย อยากจะมาเล่าให้ฟัง
ไปเที่ยวครั้งนี้ ไปกะเพื่อนที่สตรีวิทย์ >> ถูกต้องนะค้า...ทริปนี้สาวล้วน ^^ พอตกกลางคืนพวกเราก้อเริ่มปาร์ตี้กัน มีทั้งบาร์คาดี้ Breezer Spy Heineken และ Red (อภินันทนาการจากพ่อเดือน) อ้อ....แต่มีข้าพเจ้า+ตาล+เต้ ที่ยังคง no alcohol อยู่นะค้า.....
พอเริ่มเมาก้อเริ่มมีการร้องไห้ อันเนื่องมาจากผิดหวังจากความรัก......เพื่อนกลุ่มเราก้อเป็น 1 ในคนที่ร้องไห้ ที่มาพูดนี่ไม่ใช่รู้สึกดีที่เห็นเพื่อนร้องไห้ แต่รู้สึกดีต่างหากที่เพื่อนเรากลับมาซบไหล่เราแล้วร้องไห้ เราดีใจที่อย่างน้อยเค้าก้อยังรับรู้ว่าในเวลาที่ไม่มีใคร ยังมีคนที่พร้อมอยู่เคียงข้าง มีคนที่พร้อมให้กำลังใจ คอยรับฟังเสมอ ไหล่เราที่เปียกเพราะน้ำตาแก มือเราที่คอยลูบหัวแกแล้วก้อมัดผมแกกันเวลาแกอ้วกผมจะได้ไม่เลอะ แล้วไหนจะปากเราที่พร่ำบอกให้แกลืมผู้ชายคนนั้นซะ สิ่งนี้รอแกอยู่เสมอตราบใดที่แกต้องการ ไม่ใช่แต่เราเท่านั้น...สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแสดงให้เห็นแล้วว่าเพื่อนทุกคนพร้อมที่จะรอแกกลับมา พร้อมที่จะเอาทิชชู่ซับน้ำตาให้แกเสมอ
อยู่ที่ไหน..รู้ไว้มีคนที่ห่วงอยู่ อยากให้รู้ชั้นรักเธอเช่นเคย
จากกันไปนานเพียงไหน ชั้นรักเธออย่างเคย พร้อมจะเอ่ย เอ่ยคำว่าเข้าใจ
เจ็บเพียงไหน ชั้นพร้อมยังยอมจะเจ็บกว่า เหนื่อยและล้าแค่ไหนในรักใหม่
กลับมาหาชั้นซักครั้ง ชั้นพร้อมจะปลอบใจ แล้วเมื่อไหร่อยากร้างก้อลากัน
กลับมาหาซักครั้งถ้าเธอสับสน
กลับมาค้นพบรักแท้ในรักชั้น
กลับมาซับน้ำตา มาลืมความไหวหวั่น
ถ่ายเทฝันในคืนและวันที่ร้ายแรง.....
รักพวกแกเสมอ....Infinity ทุกคน
"เพราะพวกแกไม่ใช่แค่เพื่อน.....แต่พวกแกเป็นตั้งเพื่อนตะหาก"
edit @ 2005/10/31 00:22:09
